الف : احتمال اوّل اين كه چون همهء آنها معصوم از گناه وخطا نيستند ، ممكن است گاهى به غيبت اقدام كنند ، وآنچه كه در آنها نيست سرعت بر اين عمل است ، لذا امام عليه السلام اين كار را تنها از آنان بعيد شمرده است ، نه اين كه به كلى آن را نفى كرده باشد . ب : احتمال دوّم : اين نفى سرعت در رابطهء با ديگران است يعنى به دليل اين كه عيب ونقص آنها بسيار اندك است ، كسى بزودى نمىتواند زبان به غيبت آنها بگشايد . ( 50781 - 50771 ) 9 - خداوند سرشت آنها را براي ويژگيها وكمالات قرار داده است وآنان را بر طبق قضاى خود ايجاد كرد وبيافريد ، بنا بر اين مطابق سرشت وسرنوشت خود به يكديگر دوستى مىورزند وپيوند بر قرار مىكنند . ( 50795 - 50782 ) 10 - برترى آنان بر بقيهء مردم همانند برترى دانهء بذر نسبت به بقيه دانه‌ها است ، امام ( ع ) در اين سخن : ينتقى . . . التمحيص وجه شباهت اولياى خدا را به دانهء بذر بيان فرموده وشرح آن چنين است : آنان خالصان وپاكان مردمند كه عنايت ورحمت پروردگار شامل حال آنها شده به راه مستقيم هدايت يافته‌اند ، وبا دستوراتى كه خدا به آنها داده آنها را مورد آزمايش وامتحان قرار داده است . ( 50806 - 50798 ) فليقبل امرء كرامة بقبولها . . . ، اين جا حضرت پس از بيان ويژگيهاى بندگان خاصّ خدا به موعظه ونصيحت وپند واندرز برگشته ومىفرمايد : بايد انسان به سبب أطاعت وعبادت ، پذيراى بخششها ونعمتهاى بزرگ از طرف پروردگار باشد وآنها را بر وجه شايسته ودور از ظاهرسازى ونفاق بپذيرد مانند پذيرشى كه حق تعالى در بارهء مريم فرمود : « فَتَقَبَّلَها رَبُّها بِقَبُولٍ حَسَنٍ « 5 » » ، ومقصود از « قارعه » كوبنده‌اى كه پيش از آمدنش بايد از آن حذر كرد وترسيد ، مرگ است .

--> ( 5 ) سوره آل عمران ( 3 ) قسمتى از آية ( 37 ) يعنى : پس خداوند أو را به وجهي شايسته‌تر پذيرفت .